Samhain is het Keltisch nieuwjaar. Tijdens deze nieuwjaarsviering wordt het begin van de winter gevierd, die symbool staat voor de dood. Samhain staat buiten de gewone tijd, tussen twee werelden, op de drempel tussen verleden en toekomst. Samhain wordt beschouwd als een tijd van verandering. Als overgang van de warme vruchtbare zomer waar men veel buiten is, naar de koude winter waarin de warmte vooral binnen bij de haard gezocht moet worden. Voor Samhain worden de laatste oogsten binnen gehaald en de dieren die nodig waren om de winter door te komen werden dan in vroeger tijden geslacht.
Dit is de nacht dat de Godin de onderwereld betreedt om de God te ontmoeten als Heer van dood en wedergeboorte. Hierdoor zal de Aarde onvruchtbaar zijn.
In de nacht van Samhain zijn de grenzen tussen de wereld van de levenden en de wereld van de overledenen zo dun dat er contact tussen beide werelden mogelijk is. Om deze reden worden de spirits uit die andere wereld uitgenodigd om bij de ceremonie aanwezig te zijn. Ook worden er foto’s van dierbare overledenen op het altaar gezet en worden zij uitgenodigd om deel te nemen aan een feestmaal.
Het is nu een goed moment om te divineren om te kijken wat het nieuwe jaar brengt.
En het is de tijd om afscheid te nemen van het oude en ons voor te bereiden op het nieuwe. Men kijkt dan ook naar zijn eigen gevoelens/omstandigheden. Waar wil men verandering in aanbrengen? Tijdens de ceremonie kan men dingen die men los wil laten op een papiertje schrijven en deze vervolgens verbranden in het vuur.
Correspondenties:
Kleuren: zwart, bruin, oranje
Wierook: Salie, Appel, Sandelhout,
Doel: o.a. Eren van overledenen met gebeden en feesten
Divineren: wat brengt het nieuwe jaar
Altaar: aandenken overledenen, zwarte spiegels, heksenketels, Appels, dode takken/blad
Versiering: Klimop, Eikenbladeren, uitgeholde Pompoenen, Noten, Appels
Eten: Appels, Noten, Pompoen, Mais
Drinken: Appelcider, warme Wijn
Recente reacties