Ik kan niet zo vreselijk veel met mijn handen. Reuma, Rsi. en nog een aantal dingen zorgen ervoor dat ik goed op moet letten met wat ik doe met mijn handen. Schrijven, typen en borduren zijn een aantal dingen die moeizaam gaan. Dus mijn weblog bijhouden doe ik in etappes. En om deze uil mooi op het doek te zetten borduur ik gemiddeld tien steekjes per dag, als het lukt. En het is al een beetje te zien wat het wordt. Gaaf toch.
Momenteel doe ik het even lekker rustig aan. Heerlijk genieten van de tuin en de zon natuurlijk. Er heerst een voorjaarsdrukte in de tuin. De vogels zijn op zoek naar nestmateriaal en drinken en badderen in de watertjes in de tuin. En de bijen, wespen en hommels (hele dikke, met helicopter geluid) volgen hun neus naar de heerlijke geuren die de bloemen in de tuin afscheiden. Soms moet ik dan opletten, want in hun enthousiasme zien ze me niet altijd. Verder fladderen de vlinders rond en ik doe met een zaligmakend gevoel de deur en de ramen open en laat de frisheid van de lente binnen.
Poek ligt heerlijk op de trap of haar favoriete stoel alles gade te slaan. Soms beweegt ze even, niet te veel natuurlijk, omdat het toch wel spannend is wat ze daarbuiten ziet.
Heerlijk, de warmte van de zon op mijn huid en het gezang van de vogels of het gebrom van de hommels. Ik heb nu even niet meer nodig.
Gisteren heb ik samen met een vriend een kort wandelingetje gemaakt. Het waaide flink, maar het was toch aangenaam.
Het was heerlijk om weer eens in de natuur te zijn. Omdat ik nog steeds herstellende ben van een Pfeiffer lukt dat niet zo vaak. Wat zo prettig is, de natuur ontspant gelijk. Heerlijk de bossen, de hei, de wind en alle geuren die je ruikt en de geluiden die je hoort. We zien herten- en reeén sporen, reigers, ganzen en zo veel meer.
Deze keer hebben we ook tussen akkerland door gelopen. En het voelt zo goed als je ziet dat de voorbereidingen voor het zaaien in volle gang zijn. Er wordt flink geploegt en dat ruikt nog eens lekker ook. Nog even en dan kunnen we het nieuwe leven weer uit de aarde zien ontspruiten.
We vervolgen onze wandeling en gaan nog even langs bij de schaapskooi waar inmiddels ruim 130 lammetjes zijn geboren. Je hoort moeder en kind al vanuit de verte naar elkaar roepen. En de geur van de schaapskooi komt op ons af. Veel mensen vinden het stinken, ik niet, ik vind het heerlijk ruiken. De honden rennen ons al tegemoet en voor we het weten zitten we onder vanalles en nog wat. Maar dat maakt niet uit. We gaan de kooi in en er zijn nog een paar lammetjes die net die dag geboren zijn. Ik heb er even een heerlijk in mijn armen gehouden en er lekker aan gesnuffeld. Het is zo mooi, dat nieuwe leven. De jonkies zijn nog wat moe en rusten, maar degeen die de wereld al een beetje kennen huppelen rond en gooien hun pootjes alle kanten op. 
We lopen weer terug over de hei naar de auto, ik moe maar zeer voldaan.
Ostara vindt plaats rond 21 maart. Ostara is de lente-evening. Het is een zonnefeest. Het hoogtepunt van de lente wordt gevierd. Het is het feest van de Godin Ostara. Zij is een vruchtbaarheidsgodin. Zij wordt afgebeeld met een haas, het vruchtbaarheidssymbool waar de moderne paashaas van afstamt. Ostara herinnert eraan dat het nieuwe leven met Beltain geboren zal worden. De Godin heeft nu de gedaante van een jong meisje, dat op het punt staat vrouw te worden.
Tijdens Ostara geeft men elkaar roodgeschilderde eieren waarop een gelukswens staat geschreven. Het ei is ook een symbool van nieuw leven. De thematiek van het levensei vewijst naar het Wereldei, dat gelegd wordt door de Godin en opengespleten wordt door de warmte van de Zonnegod.
Dag en nacht, licht en duisternis, mannelijkheid en vrouwelijkheid zijn in evenwicht.
De levensfase is: de jeugd, groeien, leren, spelen.
Het is nog steeds een periode van grote schoonmaak en opbouw: in het huis, op het werk, tuin, en aan lichaam en geest.
Richt je op de doelen die je wilt bereiken, wat hebt je gezaaid en wil je oogsten?
Suggesties:
Kleuren: groen, geel, pasteltinten
Wierook: viooltjes, sandelhout, sinaasappelschil, rozenblaadjes, jasmijn
Kruiden: klaver, paardebloem, maartsviooltje, krokus, pioenroos, iris
Stenen: rozenkwarts, rode jaspis, maansteen
Eten: zoet brood, gekookte eieren, zaden, fruit, honing, paardebloemwijn
Dieren: haas, vlinder, hert
Symbolen: rood geverfde eieren
Magische handelingen: tuinieren, eieren met wensen beschilderen
Altaar: gekleurde eieren, paashaas, lentebloemen, hazelaar
Mieren, ze lopen ijverig door mijn woonkamer. Nu al en het is pas Maart. Normaal gesproken hossen ze pas later in het jaar vrolijk rond in de kamer. Ik vond Poek, de kat, al vreemd doen. Vroeg me soms af waar ze achteraan ging, keek dan en zag zelf vervolgens niet veel. Totdat ik mijn goede leesbril -punt 2- maar eens opzette. En daar kruipen ze: over de grond, het kleed, een stoel, enz. enz. En ze komen niet in hun eentje op bezoek. Ze nemen gelijk de hele familie mee. En zo’n mierenfamilie is eeeeerg groot. Ze houden residentie onder mijn vloer en dat vind ik minder.
Ik heb dus net op internet maar weer eens naar mileuvriendelijke oplossingen gezocht om mieren weg te houden. Of om ze te verwijderen. Dit zijn een aantal mogelijkheden:
1. kruidnagels, vinden ze de geur vies van
2. koffiedik, plakt aan hun pootjes, dus daar gaan ze niet overheen
3. talkpoeder, gaan ze niet overheen, herhalen na een regenbui
4. koperdraad of een koperenmunt neerleggen op hun pad, gaan ze ook niet overheen
De kruidnagel en het koffiedik ga ik zo gelijk uitproberen, hoewel ik denk dat ik er maar gelijk een koperenmunt bij leg. Het is wel een heeeeele grote familie die moet verhuizen.
De boom op de foto staat op “de Postbank” bij Rheden. Een mooi heuvelachtig gebied waar je over heide, door bossen en over heuvels en door dalen kunt wandelen. Een zeer gevarieërd gebied dus. Je hebt prachtige vergezichten. En zoals je ziet ook hele mooie, bomen. Deze boom nodigt je uit om tegenaan te gaan zitten en heerlijk te genieten van zijn kracht en het geborgen gevoel dat hij geeft.
Recente reacties