Schaapscheren, het is hier een jaarlijkse gebeurtenis waar iedereen naar kan gaan kijken.
Ik ga dus ook nog wel eens. En wat ik vooral mooi vind is de manier waarop de scheerders de schapen in bedwang houden en hoe hun handen vervolgens met snelle bewegingen de schapen van hun vacht ontdoen.
Daarbij vind ik het mooi om te zien hoe handen werken. Handen zijn zulke krachtige maar ook tegelijk delicate ledematen. Ze kunnen grof zijn en ook zo te werk gaan, maar ze kunnen ook teder en voorzichtig zijn en tegelijk krachtig.
Handen zijn een uniek iets, ze vertellen hun eigen verhaal over de bezitter ervan. Je hebt mooi gemaakte handen met oa. nagellak of vol met ringen en je hebt ook handen waarvan de eelt bijna afspringt en de nagels brokkelig en gekleurd zijn. Bij veel handen kun je wel iets verzinnen.
Ik kan bij handen ontroert, onthutst en …..vul maar in raken. Maar tijdens het schaapscheren kijk ik naar de handen van de scheerders en hoor hun grappen en grollen onderling. Het is op dat moment een apart volkje voor mij, waarbij ik alleen maar kan glimlachen en ontroerd kan zijn en ik een beetje in een andere wereld geraak.
Recente reacties