Een gedicht dat al zoveel over me zegt:
Als ik door mijn emoties loop, en zie waar ze voor staan,
dan zie ik hier en daar een knoop, is het moeilijk verder gaan.
Ik kijk omhoog naar de mooie lucht en zie een wolkenbaan,
dan ontdek en voel ik met een zucht een blij gevoel ontstaan.
Ik stamp met mijn voeten op de grond en strek mijn armen uit,
ik leef, mijn gevoel is zo gezond en ik schop tegen een kluit.
Ik zing en dans en voel me blij en neem dan een besluit,
ik ben soms boos, verdrietig, blij, Ja dat ben ik, punt uit.
Iets over mezelf:
Tja, iets over jezelf schrijven, hoe doe je dat? Zoiets als: vrouw, 49 jaar, heeft een dochter en een kat. Geboren in Zaandam en na wat omzwervingen haar stekje gevonden op de Veluwe. Vanaf mijn jonge jaren weet ik al dat alles met elkaar verbonden is en dat er veel meer is dan we zo op het eerste oog kunnen zien. Dat de dieren, bomen, stenen, alles wat is, gevoel heeft. En nu dus schrijvende over de dingen die ik zomaar tegenkom al lopende over deze aardbol. Nou, zoiets dus. Toch iets over mezelf verteld. En als je mijn weblog leest, dan kom je vanzelf meer te weten.
Veel leesplezier, Gwynfyd
Moeder Natuur
En verder: ik geniet van wandelen, terrasjes pakken, fotograveren, dansen, mens, dier en natuur en nog zoveel meer.
Recente reacties