De Cirkel van Gwynfyd: de sfeer van de gezegenden
De leer van de druïden brengt ook het idee naar voren dat er naast deze fysieke bol waarop we leven ook onzichtbare werelden zijn. Volgens deze leer leven we nu in de cirkel van Abred, de stoffelijke wereld. Abred wordt omringd en doordrongen door de cirkel van Annwn (de onderwereld), de wereld van de ‘kleine mensen’, submenselijke wezens. De cirkel van Gwynfyd, de sfeer van de ‘gezegenden’, omringt Annwn en doordringt zowel Annwn als Abred; en Ceugant – de oneindigheid, de sfeer van God – omringt Gwynfyd, en doordringt Gwynfyd, Annwn, en Abred.
William Blake verklaarde dat de druïden vóór Adam bestonden. Zij zijn in de Welse leringen bekend als de Gwynfydolion, wezens die in een vorige wereldcyclus of tijdperk volmaakt zijn geworden, de bewoners van Gwynfyd, de Cirkel van de Gezegenden. Zij waren de Lucifers (‘lichtbrengers’) uit de hemel, manasaputras of ‘zonen van het denkvermogen’ genoemd in de hindoe-overlevering, die door hun liefde voor de ontluikende mensheid opzettelijk in de Cirkel van Abred of de stoffelijke openbaring ‘vielen’, en zich verenigden met de mens zonder denkvermogen. Vandaar de mensheid: half god, half dier; het meer edele deel de Gwynfydol, het mindere beginsel het beginnende menselijke wezen. Op zekere dag in de eeuwige duur van de voortrollende cyclussen zou het onze lotsbestemming kunnen zijn de Gwynfydolion te evenaren en hun plaats in het evolutieschema over te nemen. We zullen dan meester zijn geworden van die leer van de druïden die zo oud is als de tijd zelf.
We are not human beings, having a spiritual experience,
We are spiritual beings, having a human experience.
Recente reacties